એનેસ્થેસિયાને સામાન્ય એનેસ્થેસિયા અને સ્થાનિક એનેસ્થેસિયામાં વિભાજિત કરી શકાય છે. એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટ્સ શસ્ત્રક્રિયાના પ્રકાર, શસ્ત્રક્રિયાની જગ્યા, સમયની લંબાઈ, તેમજ દર્દીના પોતાના પરિબળો જેમ કે ઉંમર, વજન વગેરેના આધારે સૌથી યોગ્ય વ્યક્તિગત એનેસ્થેસિયા યોજના બનાવશે, તો એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટ દરેક વ્યક્તિ માટે એનેસ્થેસિયાના ડોઝ કેવી રીતે બનાવશે અને દર્દીના જાગવાનો સમય સ્પષ્ટ કરશે?
વાસ્તવમાં, દરેક એનેસ્થેટિક દવાની પોતાની ભલામણ કરેલ માત્રા તેમજ જાળવણી સમય હોય છે, અને સામાન્ય રીતે ઉપયોગમાં લેવાતી એનેસ્થેટિક દવાઓની ભલામણ કરેલ માત્રા અને જાળવણીનો સમય નીચેના કોષ્ટકમાં સૂચિબદ્ધ છે.
આ ઉપરાંત, વિવિધ દર્દીઓની ઉંમર, યકૃત અને કિડનીના કાર્યો, વિવિધ ઓપરેશન સાઇટ્સ, સમય અને પદ્ધતિઓને ધ્યાનમાં રાખીને, અનુરૂપ એનેસ્થેટિક દવાઓની પસંદગી અને ડોઝને તે મુજબ ગોઠવવાની જરૂર છે.
સામાન્ય રીતે, એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટ શસ્ત્રક્રિયાની પ્રક્રિયા અનુસાર ઇન્ટ્રાઓપરેટિવ જાળવણી દવાઓ બંધ કરશે અને યોગ્ય પ્રતિસ્પર્ધીઓનો ઉપયોગ કરશે (દા.ત., ઓપીયોઇડ વિરોધી નાલ્મેફેન, બેન્ઝોડિયાઝેપિન વિરોધી ફ્લુમાઝેનિલ, મસ્કરીનિક વિરોધી નિયોસ્ટિગ્માઇન, અને બિન-વિધ્રુવીકરણ મસ્કરીનિક, વગેરે. દર્દીની જાગૃતિ મૂળભૂત રીતે શસ્ત્રક્રિયાના અંત પછી તરત જ અથવા થોડીવારમાં અને આરામદાયક અને સલામત રીતે પ્રાપ્ત થાય છે.
એ નોંધવું જોઇએ કે દર્દીના જાગૃત થવાનો સમય પરિસ્થિતિ પર આધાર રાખે છે. જો દર્દીની બેઝલાઈન સ્થિતિ નબળી હોય, ઓપરેશન દરમિયાન લાંબો સમય હોય અથવા ખૂબ રક્તસ્રાવ થતો હોય, તો એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટ તે મુજબ જાગૃતિનો સમય લંબાવશે અથવા દર્દીને પોસ્ટઓપરેટિવ રિસુસિટેશન અને એક્સટ્યુબેશન માટે ઇન્ટેન્સિવ કેર યુનિટ (ICU)માં સ્થાનાંતરિત કરશે.
એક સારા એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટને માત્ર એનેસ્થેસિયોલોજી સારી રીતે શીખવી જ પડતી નથી, પરંતુ તેણે શસ્ત્રક્રિયા પૂર્વે, ઇન્ટ્રાઓપરેટિવ અને પોસ્ટઓપરેટીવમાં આવતી સમસ્યાઓ વિશે વિચારવાનું અને ઉકેલવાનું પણ શીખવું જોઈએ, સાથે સાથે નિર્ણય લેવાની ક્ષમતા પણ હોવી જોઈએ!
ઉદાહરણ તરીકે, દર્દીના બેડસાઇડ રિપોર્ટ મૂલ્યોના આધારે દર્દીને હેન્ડલ કરવું અને દર્દીની કટોકટીનું કારણ શું છે તેનું વિશ્લેષણ કરવું? કટોકટીનો સામનો કેવી રીતે કરવો? આ લોકપ્રિય લેખમાં જણાવ્યા મુજબ, સામાન્ય એનેસ્થેસિયામાં વિવિધ એનેસ્થેટિક્સની માત્રાને કેવી રીતે નિયંત્રિત કરવી, વ્યક્તિગત તફાવતો માટે ડોઝની પદ્ધતિને તર્કસંગત રીતે સમાયોજિત કરવી અને પેરીઓપરેટિવ કટોકટીનો યોગ્ય રીતે સામનો કરવો એ એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટની આવશ્યક કુશળતા છે, અને એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટના સ્તરનું મૂલ્યાંકન કરવા માટે એક મહત્વપૂર્ણ સંદર્ભ પણ છે.
છેવટે, એનેસ્થેસિયોલોજિસ્ટની દવા વહીવટની ફિલસૂફી એ છે કે દર્દીની જીવન સલામતીના આધાર હેઠળ દર્દીઓને સૌથી આરામદાયક એનેસ્થેસિયાનો અનુભવ આપવા માટે સરળ એનેસ્થેટિકનો ઉપયોગ કરવો.
જો તમને અમારો લેખ ગમ્યો હોય, તો કૃપા કરીને લાઇક કરો અને રીટ્વીટ કરો અને જેમને તેની જરૂર હોય તેમની સાથે શેર કરો.
જો તમને કોઈ ભૂલો જણાય, તો કૃપા કરીને તેને સુધારવા માટે નિઃસંકોચ કરો.
