Ma hûn xwendekarek bijîjkî an mamoste ne ku hûn dixwazin zanîna xwe li ser pergalên şopandina nexweşan berfireh bikin an belavkerek eleqedar ku li ser biha û taybetmendiyên çavdêriya nexweş MeCan agahdarî digere, em hêvî dikin ku ev gotar nihêrînên hêja peyda bike. Armanca me ev e ku em alîkariya kesan bikin ku girîngiya şopandina nîşanên girîng û hilbijartina alavên pêbawer çêtir fam bikin. Ji bo lêpirsînên bêtir an ji bo bêtir fêrbûna hilberên me, di her kêliyê de bi me re têkilî daynin.
Çavdêrên Nexweş çi ne？
Çavdêriya nexweşan amûrek an pergalek e ku ji bo pîvandin û kontrolkirina pîvanên fîzyolojîkî yên nexweşek hatî çêkirin û dikare bi nirxek diyarkirî ya naskirî re were berhev kirin, û heke zêdebûnek hebe dikare alarmê bide.
Nîşan û çarçoveya karanîna
1. Nîşan: Dema ku nexweşên organên girîng ên nexweşan, nemaze bêserûberiya dil û pişikê, û pêdivî bi çavdêrîkirinê heye dema ku nîşanên jiyanî ne aram in.
2. Qada serîlêdanê: di dema emeliyatê, piştî emeliyatê, lênihêrîna trawmayê, nexweşiya dil koroner, nexweşên bi nexweşiya krîtîk, zarokên nûbûyî, pitikên pêşwext, odeya oksîjenê ya hîperbarîk, odeya radestkirinê
Structure Basic
Avahiya bingehîn a çavdêriya nexweşan ji çar beşan pêk tê: yekîneya sereke, çavdêr, senzorên cihêreng û pergala girêdanê. Struktura bingehîn di tevahiya makîneyê û aksesûaran de pêk tê.
( MCS0022 ) 12 înç Alavên Çavdêriya Nexweşan
Dabeşkirina Çavdêrên Nexweşan？
Li ser bingeha avahiyê çar kategorî hene: çavdêrên portable, çavdêrên pêvekirî, çavdêrên telemetrî, û çavdêrên ECG yên Holter (24-saetan ambulatorî ECG). Li gorî fonksiyonê li sê kategoriyan tê dabeş kirin: çavdêriya nivînê, çavdêriya navendî, û çavdêriya dakêşanê (monîtora telemetrî).
Monitor Multiparameter çi ye?
Fonksiyonên bingehîn ên Multiparameter-Monitor elektrokardiogram (ECG), Respiratory (RESP), tansiyona xwînê ne-dagirker (NIBP), Têrbûna Oxygenê (SpO2), Rêjeya Pulse (PR), û Germahiya (TEMP) hene.
Di heman demê de, tansiyona xwînê ya dagirker (IBP) û karbondîoksîtê End-tidal (EtCO2) dikare li gorî hewcedariyên klînîkî were mîheng kirin.
Li jêr em prensîbên pîvanên bingehîn ên ku ji hêla çavdêriya nexweş ve têne pîvandin û tedbîrên ji bo karanîna wan vedibêjin.
Çavdêriya elektrokardiogram (ECG).
Dil di pergala gera xwînê de organek girîng e. Xwîn dikare bi berdewamî di pergala girtî de ji ber çalakiya rîtmîkî ya domdar a systolic û diastolîk a dil biherike. Herikên piçûk ên elektrîkê yên ku dema ku masûlkeyên dil bi heyecan çêdibin, dikarin bi navgîniya tevnên laş berbi rûyê laş ve werin rêve kirin, û dibe sedem ku potansiyelên cihêreng li deverên cihêreng ên laş werin çêkirin. Elektrokardiogram (ECG) çalakiya elektrîkî ya dil dipîve û wê li ser dîmendera nexweş bi şêweyên pêlan û nirxan nîşan dide. Li jêr ravekek kurt a gavên ji bo bidestxistina ECG û beşên dil ên ku di her ECG-ya sereke de têne xuyang kirin heye.
I. Amadekirina çerm ji bo girêdana elektrodê Têkiliya çerm-elektrodê ya baş pir girîng e ji bo peydakirina sînyala ECG-ê ya baş ji ber ku çerm guhezkarek xirab a elektrîkê ye. 1. Malperek bi çermê saxlem û bê anormalî hilbijêrin. 2. Ger hewce be, porê laşê devera têkildar bişon. 3. Bi sabûn û avê bişon, bermayê sabûnê nehêle. Ether an etanolê paqij bikar neynin, ew ê çerm hişk bikin û berxwedanê zêde bikin. 4. Bihêle ku çerm bi tevahî hişk bibe. 5. Çermê bi nermî bi kaxeza amadekirina çermê ECG bişon da ku çermê mirî jê bibe û guheztina cîhê pasteya elektrodê baştir bike.
II. Kabloya ECG-ê girêdin 1. Berî ku elektrodan deynin, li ser elektrodê kelûpelan an bişkokên bişkojkê saz bikin. 2. Elektrodan li gorî nexşeya pozîsyona pêşeng a hilbijartî li ser nexweş bixin (ji bo hûrguliyên rêbaza pêvekirina standard a 3-lebe û 5-serî li xêza jêrîn binêre, û cûdahiya nîşankirina rengan di navbera kabloyên Standard AAMI ya Amerîkî û Standard IEC ya Ewropî de binihêrin). 3. Kabloya elektrodê bi kabloya nexweş ve girêdin.
Navê etîketa elektrodê
Rengê elektrodê
AAMI
EASI
IEC
AAMI
IEC
Destê rastê
ez
R
Spî
Sor
Destê çepê
S
L
Reş
Zer
Lingê çepê
YEK
F
Sor
Kesk
RL
N
N
kesk
Reş
V
E
C
Qehweyî
Spî
V1
C1
Qehweyî/Sor
Spî/Sor
V2
C2
Qehweyî/Zer
Spî/Zer
V3
C3
Qehweyî / Kesk
Spî / Kesk
V4
C4
Qehweyî/Şîn
Spî/Kehweyî
V5
C5
Qehweyî/Pirteqalî
Spî/Reş
V6
C6
Qehweyî/Porpûr
Spî/Spî
III. Cûdahiyên di navbera koma 3-serek û koma 5-serek û deverên dil ên ku ji hêla her rêber 1 ve têne xuyang kirin. Wekî ku ji jimareya jorîn jî tê dîtin, em dikarin di koma 3-serek de ECG-yên pêşeng ên I, II û III bistînin, dema ku koma 5-serek dikare I, II, III, aVL, aVR, aVECG, û V-ya sereke bistîne. 2. Ez û aVL dîwarê çepê yê çepê yê dil nîşan dide; II, III û aVF dîwarê paşiya ventricle nîşan dide; aVR odeya intraventricular nîşan dide; û V pişka rast, septum û pişka çepê nîşan dide (li gorî tiştê ku hûn hewce ne ku berbi hilbijartinê ve girêdayî ye).
Di dema nefesê de şopandina tevgera toracîk (Resp) dibe sedema guhertinên di berxwedana laş de, û grafiya guheztina nirxên impedansê forma pêla dînamîkî ya nefesê vedibêje, ku dikare pîvanên rêjeya nefesê nîşan bide. Bi gelemperî, çavdêr dê impedansa dîwarê sîngê di navbera du elektrodên ECG-ê yên li ser sînga nexweş de bipîvin da ku bigihîjin çavdêriya rêjeya nefesê. Wekî din, guheztina giraniya karbondîoksîtê di heyama nefesê de dikare were şopandin da ku rasterast rêjeya nefesê were hesibandin an jî bi çavdêrîkirina guherîna zext û rêjeya herikînê di çerxa nexweş de di dema hewara mekanîkî de ji bo hesabkirina xebata nefesê ya nexweş û ronîkirina rêjeya nefesê. I. Di dema çavdêrîkirina nefesê de pozîsyona lûleyan 1. Pîvandinên nefesê bi pilana standard a kabloya ECG-yê ku di jimareya jor de tê xuyang kirin, têne kirin. II. Nîşe li ser şopandina nefesê 1. Monitoravdêriya nefesê ji bo nexweşên xwedan rêzek mezin a çalakiyê ne guncaw e, ji ber ku ev dibe sedema alarmên derewîn. 2. Divê xwe jê dûr bixin ku herêma kezebê û bendik li ser xeta elektrodên nefesê ne, da ku ji berhemên ji girtina dil an jî herikîna xwînê ya pulsatile dûr bikevin, ku bi taybetî ji bo neonatan girîng e.
Şopandina oksîjena xwînê (SpO2) Oksîjena xwînê (SpO2) rêjeya hemoglobîna oksîjenkirî ya bi kombûna hemoglobîna oksîjenkirî û hemoglobîna neoksîjenkirî ye. Du cureyên hemoglobînê yên di xwînê de, hemoglobîna oksîjenkirî (HbO2) û hemoglobîna kêmbûyî (Hb), ji bo ronahiya sor (660 nm) û ronahiya infrasor (910 nm) xwedî kapasîteyên vegirtinê yên cihê ne. Hemoglobîna kêmbûyî (Hb) bêtir ronahiya sor û kêmtir ronahiya infrasor digire. Berovajiyê wê ji bo hemoglobîna oksîjenkirî (HbO2) rast e, ku kêmtir ronahiya sor û bêtir ronahiya infrasor digire. Bi danîna ronahiya LED-ya sor û ronahiya LED ya infrasor li heman cîhê oksîmetra neynûkê, gava ku ronî ji aliyekî tiliyê derbasî aliyê din dibe û ji hêla fotodîodê ve tê wergirtin, voltaja rêjeyî ya têkildar dikare were çêkirin. Piştî pêvajoya veguhertina algorîtmayê, encama encam li ser ekrana LCD-ê tê xuyang kirin, ku wekî pîvanek tête xuyang kirin ku pîvana tenduristiya mirovî bipîve. Li jêr kurte danasîna gavên li ser çawaniya bidestxistina oksîjena xwînê (SpO2), û faktorên ku bandorê li çavdêriya oksîjena xwînê dikin hene. I. Sensorê li xwe bikin 1. Pîvaza neynûka rengîn ji cihê lixwekirinê derxin. 2. Sensorê SpO2 deynin ser nexweş. 3. Piştrast bikin ku lûleya ronahiyê û wergirê ronahiyê bi hev re hatine rêz kirin da ku hemî ronahiya ku ji lûleya ronahiyê derdikeve divê di nav tevnên nexweş re derbas bibe. II. Faktorên ku bandorê li çavdêriya oksîjena xwînê dikin 1. Pozîsyona sensor ne li cihê xwe ye an jî nexweş di tevgerek dijwar de ye. 2. tansiyona xwînê ya milê ipsilateral an jî tansiyona derewîn a alîkî. 3. Dûr destwerdana sînyalê ji hêla hawîrdora ronahiya geş. 4. Germahiya periferîkî ya xirab: wekî şok, germahiya tiliya nizm. 5. Tilî: neynûk, kaloyên stûr, tiliyên şikestî û neynûkên zêde dirêj li ser veguheztina ronahiyê bandor dikin. 6. Derzîlêdana derzîlêdana dermanên rengîn. 7. Ji bo demeke dirêj nikare heman malperê bişopîne.
Çavdêriya tansiyona xwînê ya ne-dagirker (NIBP) tansiyona xwînê tansiyona paşîn a li ser yekîneya rûberek di damarek xwînê de ye ji ber herikîna xwînê. Ew bi gelemperî bi mîlîmetreyên mercury (mmHg) tê pîvandin. Monitoravdêriya tansiyona xwînê ya ne-desthilatdar bi rêbaza dengê Koch (bi destan) û rêbaza şokê, ku tansiyona navînî ya arterial (MP) bikar tîne ji bo hesabkirina zextên systolic (SP) û diastolîk (DP) tê kirin. I. Tedbîr 1. Cureyê nexweşê rast hilbijêrin. 2. Di asta keştiyê de bi dil bihêlin. 3. Kifşeya guncav bikar bînin û wê girêdin da ku 'XÊTEYA INDEX' di nav rêza 'RANGE' de be. 4. Divê kefş ne pir teng be û ne jî pir beloq be û ji bo ku yek tiliyek têxe hundir divê were girêdan. 5. Nîşana φ ya kefçeyê divê li ber damarên brakîal be. 6. Navbera dema pîvandina otomatîkî divê ne pir kurt be. II. Faktorên bandorker ên tansiyona xwînê ne-dagirker 1. Hîpertansiyona giran: tansiyona xwînê ya sîstolîk ji 250 mmHg derbas dibe, herikîna xwînê bi tevahî nayê girtin, dibe ku kafek bi domdarî were hilanîn û tansiyona xwînê nayê pîvandin. 2. Hîpotensiona giran: tansiyona xwînê sîstolîk ji 50-60 mmHg kêmtir e, tansiyona xwînê pir nizm e ku bi domdarî guheztinên tansiyona xwînê ya tavilê nîşan bide, û dibe ku gelek caran were bifroşkirin.
Meraq li ser şopandina nexweşan? Îro bi me re têkilî daynin da ku bêtir fêr bibin û kirînek bikin!
