هر سال 14 نومبر تي، سڄي دنيا ۾ ماڻهو اجتماعي طور تي هڪ اهم صحت جي مسئلي تي ڌيان ڏيندا آهن - ذیابيطس. هن ڏينهن کي گڏيل قومن ۽ انٽرنيشنل ذیابيطس فيڊريشن پاران ذیابيطس جي عالمي ڏينهن طور مقرر ڪيو ويو آهي، جنهن جو مقصد عالمي شعور ۽ شعور کي وڌائڻ آهي ذیابيطس بابت. هن سال ذیابيطس جو 17 هون عالمي ڏينهن ملهايو پيو وڃي، جنهن جو موضوع آهي 'هرڪو مستحق آهي ذیابيطس جي صحت جي انتظام جو حقدار آهي' ۽ نعرا 'خطرن کي ڄاڻو، جواب ڄاڻو.' هي مضمون ذیابيطس جي پس منظر، اعليٰ خطري واري آباديءَ، بچاءُ واري قدمن ۽ وڌيڪ تي ڌيان ڏئي ٿو، پڙهندڙن کي هڪ جامع سمجھ فراهم ڪري ٿو.
پري ذیابيطس هڪ اهڙي حالت ڏانهن اشارو ڪري ٿو جتي هڪ فرد جي رت جي شگر جي سطح معمول کان وڌيڪ آهي پر ذیابيطس جي تشخيصي معيار تي پهچي نه آهي. اهو ذیابيطس جي ترقي ۾ شروعاتي اسٽيج جي نمائندگي ڪري ٿو، جتي انسولين جي جسم جو ردعمل ڪمزور ٿيڻ شروع ٿئي ٿو، ۽ بلڊ شوگر ڪنٽرول عام حالت ۾ اثرائتو نه آهي.
اڳ-ذیابيطس سان لاڳاپيل بنيادي حالتون شامل آهن:
◆ خراب روزو گلوڪوز (IFG): روزو رکڻ سان رت ۾ شگر جي سطح وڌي ويندي آهي پر ذیابيطس جي معيار تي پورا نه اينديون آهن. عام طور تي، اهو 100 mg/dL (5.6 mmol/L) ۽ 125 mg/dL (6.9 mmol/L) جي وچ ۾ رت جي شگر جي سطح کي روزو رکڻ ڏانهن اشارو ڪري ٿو.
◆ Impaired Glucose Tolerance (IGT): زباني گلوڪوز ٽولرنس ٽيسٽ (OGTT) دوران ٻه ڪلاڪ بلڊ شگر جي سطح عام کان وڌيڪ هوندي آهي پر ذیابيطس جي معيار تائين نه پهچندي آهي. عام طور تي، اهو 140 mg/dL (7.8 mg/L) ۽ 199 mg/dL (11.0 mmol/L) جي وچ ۾ ٻه ڪلاڪ بلڊ شگر جي سطح ڏانهن اشارو ڪري ٿو.
اڳ-ذیابيطس جي موجودگي ذیابيطس جي ترقي جي اعلي خطري کي ظاهر ڪري ٿو پر ان کي روڪڻ لاء هڪ موقعو پڻ پيش ڪري ٿو. هڪ صحتمند طرز زندگي، متوازن غذا، اعتدال پسند ورزش، ۽ هڪ صحتمند وزن برقرار رکڻ جي ذريعي، ماڻهو اڳ-ذیابيطس سان دير ٿي سگهن ٿا يا ذیابيطس جي ترقي کي روڪي سگهن ٿا. تنهن ڪري، فعال طرز زندگي جي مداخلت ۽ باقاعده نگراني انهن ماڻهن لاء اهم آهن جيڪي اڳ ۾ ذیابيطس سان تشخيص آهن. تڪڙو قدم کڻڻ سان ذیابيطس جي ترقي کي سست يا روڪڻ ۾ مدد ملندي.
بالغن ۾، ذیابيطس جي وڏي خطري ۾ آبادي شامل آهن انهن ماڻهن ۾ شامل آهن جن مان هڪ يا وڌيڪ خطرن جا عنصر آهن. اهي عنصر ذیابيطس جي ترقي جي خطري کي وڌائي سگهن ٿا. ذیابيطس لاءِ اعليٰ خطري واري آبادي لاءِ بنيادي خطري جا عنصر آهن:
1. عمر ≥40 سال: ذیابيطس جو خطرو بتدريج عمر سان وڌي ٿو.
2. اڳ واري ذیابيطس جي تاريخ (IGT، IFG، يا ٻئي): اڳ ۾ اڳ ۾ ذیابيطس جي تشخيص ڪئي وئي، يعني خراب روزو رکڻ واري بلڊ شگر يا خراب گلوڪوز رواداري.
3. وڌيڪ وزن (BMI ≥24 kg/m²) يا موهپا (BMI ≥28 kg/m²) ۽/يا مرڪزي موهپا: ذیابيطس لاءِ وڌيڪ وزن ۽ ٿلهو اهم خطرو عنصر آهن، خاص طور تي مرڪزي موهپا، خاص طور تي پيٽ ۾ چربی جمع ٿيڻ جي ڪري.
4. بيھيل طرز زندگي: جسماني سرگرمي جي گھٽتائي ۽ ڊگھي بيھي رھڻ واري رويي کي ذیابيطس جو خطرو وڌائي ٿو.
5. ٽائپ 2 ذیابيطس جي خانداني تاريخ فرسٽ ڊگري مائٽن جي وچ ۾: سڌو خانداني ميمبر (والدين، ڀائر) جن کي ٽائپ 2 ذیابيطس جي تاريخ آهي.
6. عورتن ۾ حملاتي ذیابيطس جي تاريخ: اڳ ۾ حمل جي دوران حمل جي ذیابيطس جي تشخيص ڪئي وئي هئي.
7. هاءِ بلڊ پريشر: سسٽولڪ بلڊ پريشر ≥140 mmHg ۽/يا diastolic بلڊ پريشر ≥90 mmHg يا انٽي هائپرٽينسيو علاج هيٺ.
8. غير معمولي رت جا لپڊس: اعلي کثافت لپپروٽين ڪوليسٽرول (HDL-C) ≤0.91 mmol/L ۽/يا ٽرائگليسرائڊس (TG) ≥2.22 mmol/L يا لپڊ-گهٽڻ واري علاج هيٺ.
9. Atherosclerotic cardiovascular disease (ASCVD) مريض: اهي ماڻهو جيڪي اڳ ۾ ئي atherosclerotic cardiovascular disease ۾ مبتلا آهن.
10. عارضي اسٽيرائڊ ذیابيطس جي تاريخ: اڳوڻو تجربو هاء بلڊ شگر جي عارضي قسطون.
11. Polycystic ovary syndrome (PCOS) مريض يا انسولين جي مزاحمت سان لاڳاپيل ڪلينڪل حالتون: جهڙوڪ هيرسوٽزم.
12. antipsychotic ۽/يا antidepressant دوائن ۽ اسٽيٽين جو ڊگھي مدي وارو استعمال: مخصوص دوائون شايد ذیابيطس جي ترقي سان لاڳاپيل هجن.
انهن خطرن جي عنصر جي موجودگي ماڻهن کي ذیابيطس کان وڌيڪ حساس بڻائي سگهي ٿي. تنهن ڪري، وڌيڪ بار بار ذیابيطس جي اسڪريننگ ۽ صحت جي انتظام اعلي خطري جي آبادي لاء اهم بڻجي ويندا آهن.
هاءِ بلڊ پريشر
بيڪار طرز زندگي
وڌيڪ وزن (BMI ≥24 kg/m⊃2؛)
ذیابيطس جون علامتون مختلف ٿي سگهن ٿيون ذیابيطس جي قسم ۽ مدت جي لحاظ کان. بهرحال، عام طور تي، هتي ڪجهه عام علامتون آهن جيڪي ذیابيطس پيش ڪري سگھن ٿيون:
پوليوريا (بار بار پيشاب): ذیابيطس جا مريض اڪثر اڃ محسوس ڪندا آهن ڇاڪاڻ ته هاءِ بلڊ شگر جسم ۾ پاڻي جي مقدار کي وڌائي ٿي، جنهن جي ڪري پيشاب بار بار اچي ٿو.
1. پوليڊيپسيا (وڌيڪ اڃ): بار بار پيشاب ڪرڻ جي ڪري، مريض کي غير معمولي اڃ محسوس ڪري سگھي ٿي جيئن رطوبت جي نقصان جي جسماني ردعمل جي طور تي.
2. وزن گھٽائڻ: بک وڌڻ جي باوجود، سيلز جي گلوڪوز کي مؤثر طريقي سان استعمال ڪرڻ جي ناڪامي توانائي لاء عضلات ۽ چربی جي ڀڃڪڙي جو سبب بنائي ٿو، نتيجي ۾ وزن گھٽجي ٿو.
3. ٿڪاوٽ: ذیابيطس جا مريض شايد ٿڪل يا ڪمزور محسوس ڪري سگھن ٿا، ممڪن آهي ته جسم جي بلڊ شگر کي توانائي جي ذريعن طور استعمال ڪرڻ جي ناڪامي سبب.
4. ڌنڌلي نظر: وڌيل رت جي شگر جي سطح اکين مان پاڻي جي ضايع ٿيڻ جو سبب بڻجي سگهي ٿي، جنهن جي نتيجي ۾ نظر مبهم ٿي وڃي ٿي. اهو عام طور تي عارضي آهي، ۽ علامتون گهٽجي سگهن ٿيون ڪنٽرول رت جي شگر جي سطح سان.
5. سست زخم جي شفا: ذیابيطس زخم ۽ زخم کي شفا ڏيڻ جي جسم جي صلاحيت کي متاثر ڪري ٿو، ممڪن طور تي ڊگهي زخم جي شفا ڏيڻ جي ڪري.
6. بار بار انفيڪشن: ذیابيطس جا مريض انفڪشن لاءِ وڌيڪ حساس هوندا آهن، خاص ڪري چمڙي، پيشاب جي نالن ۽ تنفس جي نظام ۾.
7. انتهاپسندي ۾ بي حسي يا ٽنگنگ (ڊائيابيٽڪ نيوروپيپي): ڊگھي عرصي تائين هاءِ بلڊ شگر نروس سسٽم کي نقصان پهچائي سگھي ٿي، جنهن ڪري عضون ۾ بي حسي، ٽنگنگ يا درد ٿئي ٿو.
8. ٽنگن جا السر: ڊگھي عرصي دوران ذیابيطس جي خراب ڪنٽرول رت جي نالن ۽ نروس سسٽم کي نقصان پهچائي سگھي ٿي، جنهن سان هيٺين عضون جي السر جو خطرو وڌي وڃي ٿو.
9. جنسي خرابي: ذیابيطس شايد جنسي ڪم جي مسئلن جو سبب بڻائين، ليبيدو ۽ ڪارڪردگي کي متاثر ڪري.
اهي علامتون شايد هر ذیابيطس جي مريض کي محسوس نه ٿيون ٿين ۽ ڪڏهن ڪڏهن نرم به ٿي سگهن ٿيون. خاص طور تي ذیابيطس جي شروعاتي مرحلن ۾، علامتون نسبتا نموني ٿي سگهن ٿيون. تنهن ڪري، ذیابيطس جي شروعاتي اسڪريننگ انتهائي خطرناڪ ماڻهن ۽ انهن علامتن جو تجربو ڪندڙ ماڻهن لاءِ اهم آهي. جيڪڏهن ذیابيطس سان لاڳاپيل علامتون يا خطري جا عنصر آهن، بروقت طبي معائنو ۽ تشخيص جي سفارش ڪئي وئي آهي.
ٿڪجڻ
پوليڊيپسيا
انتها تي بي حسي يا ٽنگنگ
ذیابيطس جون پيچيدگيون جسم جي مختلف عضون ۽ نظامن کي هاءِ بلڊ شگر جي ڪري ڊگهي مدي واري نقصان جي ڪري پيدا ٿينديون آهن. اهي پيچيدگيون ذیابيطس جي مريضن ۾ پيدا ٿي سگهن ٿيون، خاص طور تي جڏهن ذیابيطس مناسب طور تي ڪنٽرول يا فوري طور تي علاج نه ڪيو وڃي. هتي ڪجھ عام ذیابيطس پيچيدگيون آهن ۽ انهن جي ممڪن علامات:
1. دل جي بيماري: وڌيل رت جي شگر ويسولر کي نقصان پهچائي سگھي ٿي، دل جي بيماري ۽ فالج جو خطرو وڌائي ٿو. علامتن ۾ شامل ٿي سگھي ٿو سينه درد، ڌڙڪڻ، سانس جي گھٽتائي، ٿڪڻ، وغيره.
2. پيريفيرل نيوروپيپي: ڊگھي ھاءِ بلڊ شگر نروس سسٽم کي نقصان پھچائي سگھي ٿي، جنھن ڪري انتهاپسندي ۾ بي حسي، ٽنگنگ، درد، يا غير معمولي احساس پيدا ٿئي ٿي.
3. ذیابيطس گردي جي بيماري: هاءِ بلڊ شگر گردي کي نقصان پهچائي سگهي ٿي، آخرڪار دائمي گردن جي بيماري جو سبب بڻجي سگهي ٿي. علامتن ۾ شامل ٿي سگھي ٿو پيشاب ۾ تبديليون (وڌ يا گھٽتائي)، سوز، ھاء بلڊ پريشر.
4. ذیابيطس ريٽينوپيٿي: ذیابيطس جي مريضن ۾ اکين جي سڀ کان عام پيچيدگين مان هڪ آهي ذیابيطس ريٽينوپيٿي، جنهن جي نتيجي ۾ نظر ٻرندڙ، بصري فيلڊ جي نقصان، يا انڌاپن.
5. پيرن جا مسئلا: ڊگھي عرصي تائين هاءِ بلڊ شگر پيرن جي اعصابن ۽ رت جي نالن کي نقصان پهچائي سگھي ٿي، پيرن جي السر ۽ انفيڪشن جو خطرو وڌائي ٿو.
6. هائپر ٽائونشن: ذیابيطس ۽ هاءِ بلڊ پريشر اڪثر هڪٻئي سان ڳنڍيل آهن ۽ هڪ ٻئي تي اثر انداز ٿين ٿا. هائپر ٽائونشن ذیابيطس جي پيچيدگين لاء هڪ آزاد خطري جو عنصر ٿي سگهي ٿو.
7. هاءِ ڪوليسٽرول: هاءِ بلڊ شگر شايد لپڊ جي غيرمعموليات جو سبب بڻجي سگهي ٿي، ايٿيروسکلروسس ۽ دل جي بيمارين جو خطرو وڌائي ٿو.
8. ذیابيطس نيوروپيپي: پردي جي نيوروپيپي کان علاوه، اهو پڻ خودمختاري نروس سسٽم کي نقصان پهچائي سگھي ٿو، معدي جي مسئلن، جنسي خرابي، وغيره.
9. ذیابيطس پير: ڊگھي عرصي تائين هاءِ بلڊ شگر جي ڪري پيرن ۾ سنسڪرت گهٽجي سگهي ٿي، جنهن ڪري اهي زخمن جو شڪار ٿين ٿا، آخرڪار السر ۽ انفيڪشن ۾ پکڙجي وڃن ٿا.
10. ڀڄڻ جو خطرو وڌايو: مطالعي جو مشورو ڏنو ويو آهي ته ڀڄڻ جو خطرو ذیابيطس جي مريضن ۾، خاص طور تي بزرگ ۾ وڌائي سگھي ٿو.
اهو نوٽ ڪرڻ ضروري آهي ته انهن پيچيدگين جي شروعات بتدريج ٿي سگهي ٿي، ڪڏهن ڪڏهن مريضن ۾ موجود آهن ان کان اڳ جيڪي انهن کان واقف آهن. تنهن ڪري، ذیابيطس جي مريضن لاء، باقاعده صحت جي چڪاس ۽ بلڊ شوگر جي سطح تي ڪنٽرول پيچيدگين کي روڪڻ لاء اهم آهن. ابتدائي تشخيص ۽ مناسب علاج جي قدمن کي اثرائتي طور تي پيچيدگي جي ترقي کي سست ڪري سگھي ٿو.
جيڪڏهن توهان جو بلڊ شگر نارمل آهي ۽ توهان کي ذیابيطس جو وڏو خطرو آهي، ان لاءِ ضروري آهي ته صحتمند زندگي گذارڻ، اعتدال واري ورزش ۾ مشغول رهڻ ۽ ميٽابولڪ اشارن جهڙوڪ بلڊ پريشر، بلڊ شگر، بلڊ لپڊس ۽ وزن جي باقاعدگي سان نگراني ڪريو.
جيڪڏهن توهان ذیابيطس جي شروعاتي مرحلن ۾ آهيو، توهان جي طرز زندگي کي مضبوط ڪرڻ انتهائي اهم آهي. ھن ۾ شامل آھي لوڻ ۽ شراب جي واپرائڻ کي محدود ڪرڻ، متوازن غذا اختيار ڪرڻ، ڪيلوري جي مقدار کي ڪنٽرول ڪرڻ، ۽ ھفتي ۾ 150 منٽ کان وڌيڪ تيز جسماني سرگرمي ۾ مشغول رھڻ. جيڪڏهن متوقع مداخلت جا مقصد ڇهن مهينن کان پوء حاصل نه ڪيا ويا آهن، دوا جي مداخلت، جهڙوڪ ميٽفارمين يا اڪربوس، سمجهي سگهجي ٿو.
جيڪڏهن توهان کي ذیابيطس جي تشخيص آهي، پريشان ٿيڻ جي ڪا ضرورت ناهي. موجوده طبي ٽيڪنالاجي جي مطابق، ذیابيطس ايترو خطرناڪ نه آهي جيترو اهو لڳي ٿو. بروقت مداخلت سان، ذیابيطس کي مؤثر طور تي رد ڪري سگهجي ٿو، ڪلينڪ معافي حاصل ڪرڻ ۽ توهان کي گلوڪوز-گهٽتي دوائن کان آزاد ڪري ٿو. ماڻهن جي ڪهڙي گروهه کي ذیابيطس جي رد عمل حاصل ڪرڻ جو امڪان آهي؟
1. شروعاتي ذیابيطس جا مريض: ذیابيطس جي شروعاتي مريضن لاءِ فعال طرز زندگي مداخلتون، جن ۾ متوازن غذا، وزن تي ضابطو، ۽ جسماني ورزش ۾ اضافو، شايد ڪنهن حد تائين ذیابيطس کي ريورس ڪرڻ ۾ مدد ڪري سگھن ٿا.
2. نئين تشخيص ٿيل ذیابيطس جا مريض: بروقت مداخلت، بشمول طرز زندگي ۽ غذائي بهتري، نئين تشخيص ٿيل ذیابيطس جي مريضن لاء ذیابيطس جي ترقي کي رد ڪرڻ ۾ مدد ڪري سگھي ٿي.
3. وڌيڪ وزن يا موهيندڙ ذیابيطس جا مريض: وزن جو تعلق ذیابيطس سان آهي. وزن جي ڪنٽرول ذريعي، گھٽ ٿلهي غذا، ۽ وڌندڙ ورزش، ٿلهي يا ٿلهي ذیابيطس جا مريض واپسي حاصل ڪري سگھن ٿا.
4. طرز زندگي جي تبديلين لاءِ مثبت جواب سان مريض: ڪجهه مريض پنهنجي طرز زندگي کي تبديل ڪرڻ جو وڌيڪ امڪان آهن، بشمول غذائي ۽ ورزش جون عادتون. انهن مريضن لاءِ، صحتمند طرز زندگي تي عمل ڪرڻ شايد ذیابيطس جي رد عمل جو امڪان وڌي سگهي ٿو.
5. نوجوان ذیابيطس مريض: ننڍي ذیابيطس جي مريضن ۾ عام طور تي بهتر ميٽابولڪ موافقت هوندي آهي. انهن جي طرز زندگي کي تبديل ڪرڻ سان، اهي ذیابيطس جي رد عمل حاصل ڪرڻ ۾ آسان ٿي سگهن ٿيون.
اهو نوٽ ڪرڻ ضروري آهي ته ذیابيطس جي ڦيرڦار هر ڪنهن تي لاڳو ناهي، ۽ نتيجا مختلف ٿي سگهن ٿا هڪ شخص کان ماڻهو. جسم جي حالت، ذیابيطس جي شدت، ۽ طرز زندگي ۾ انفرادي فرق موٽڻ جي امڪان کي متاثر ڪندا. تنهن ڪري، ذیابيطس کي ريورس ڪرڻ جو ڪو به منصوبو هڪ ڊاڪٽر جي هدايت هيٺ ڪيو وڃي ۽ انفرادي حالتن جي مطابق ڪيو وڃي. ڊاڪٽر مريضن جي مجموعي صحت جو جائزو وٺي سگهن ٿا، مناسب صلاح ڏيو، ۽ ذاتي علاج جو منصوبو ٺاهي سگهن ٿا.